Dumlupınar Denizaltı Faciası, 4 Nisan 1953'te Çanakkale Boğazı Nara Burnu açıklarında, NATO tatbikatından dönen TCG Dumlupınar Denizaltısı’nın İsveç bandıralı Naboland gemisiyle çarpışarak 87 metre derinliğe batması sonucu 81 denizcimizin şehit olduğu Türk denizcilik tarihinin en büyük facialarından biridir.

       Hava şartları çok kötüydü, sis vardı, yağmur vardı… İstirahati hayal eden donanma limana yaklaşırken çok büyük bir gürültüyle sarsıldılar. Denizaltı İsveç donanmasına ait bir şileple çarpışmıştı. O sırada 8 kişi güvertedeydi ve bunlardan 2’si pervaneye takılarak, 1’i boğularak şehit oldu, 5 kişi ise kurtarılabildi. Geminin içerisinde ise 81 mürettebat vardı ve sadece 22 kişi torpidoya saklanarak kurtulmayı başarmışlardı, tabi ki kendilerini bekleyen daha kötü bir sondan habersizce.

       Topridodaki 22 kişi yüzeye bir şamandıra fırlatarak içerisindeki telefon kablosu aracılığıyla merkezle iletişime geçtiler. Merkezden cevap gelmişti “Gerekmedikçe konuşmayın, türkü söylemeyin ve sigara içmeyin”

       Kahraman askerler olacaklardan habersiz bir şekilde kendilerinin kurtarılmalarını bekliyordu. Fakat kendileri dışındaki herkes durumu biliyordu o zamanın teknolojisiyle o askerleri oradan çıkarmanın mümkünatı yoktu. O sırada o anda askerlere bir anons geldi ” rahatça konuşabilirsiniz, türkü söyleyebilirsiniz, sigara içebilirsiniz”

       Umutlar tükenmişti askerler artık ölümü bekliyordu. 22 kahraman askerin son sözleri “herşey buraya kadarmış kumandan, birer cigara yakalım mı?” oldu.Türkiye’nin en kara günlerinden birisi 4 Nisan 1953 olarak tarihe geçti. “Ah Bir Ataş Ver” türküsü ise buradan gelmektedir.

       Yönetmenliğini Zile Atiye Bekir Dinçerler İlkokulu Öğretmeni Gülay Baykal’ın yaptığı Dumlupınar Ah Bir Ataş Ver Bir Denizaltı Hikayesi, Bir Türküden Doğan Destan adlı tiyatro gösterimi aynı okulun 3/C sınıfı öğrencileri tarafından  icra edildi. 6 Mayıs 2026 Çarşamba günü Zile Cumhuriyet Ortaokulu

Konferans salonunda sergilenen tiyatroda başarılı performans sergileyen öğrenciler takdirle karşılanarak büyük alkış aldılar.

Öğretmen Gülay Baykal açılış konuşmasında; “Değerli misafirler, kıymetli öğretmenlerimiz ve sevgili öğrenciler, bugün burada sadece bir etkinlik için değil, aynı zamanda geçmişten bugüne uzanan bir insanlık hikâyesini anlamak ve hissetmek için bir araya geldik.

       Tarih bize, bazen acı olaylar üzerinden çok büyük dersler verir. Dumlupınar Denizaltısı’nda hayatını kaybeden denizcilerimiz, bize fedakârlığın, sabrın ve vatan sevgisinin ne kadar derin anlamlar taşıdığını hatırlatır.

       Ancak ne yazık ki acı sadece geçmişte kalmıyor. Günümüzde de dünyanın farklı yerlerinde çocukların hayatını kaybettiğine, savaşların ve ihmallerin en çok masumları etkilediğine tanık oluyoruz. Bu gerçekler bizlere önemli bir sorumluluk yüklüyor.

       Eğitim, işte tam da bu noktada en güçlü aracımızdır. Çünkü eğitim; sadece bilgi vermek değil, aynı zamanda vicdanlı, duyarlı ve adaletli bireyler yetiştirmektir. Bizler çocuklarımıza yalnızca ders anlatmıyoruz; onlara insan olmayı, empati kurmayı ve hayatı korumayı öğretiyoruz.

       Sevgili öğrenciler, sizler geleceğin umudusunuz. Daha adil, daha güvenli ve daha merhametli bir dünya kurma gücü sizin ellerinizde. Küçük bir iyilik, bir anlayış, bir farkındalık bile büyük değişimlerin başlangıcı olabilir. Bugün izleyeceğimiz bu anlamlı tiyatro oyunu, geçmişte yaşanan bir acıyı sahneye taşırken, bizlere insan hayatının değerini bir kez daha hatırlatacak.

       Bu duygularla, emeği geçen herkese teşekkür ediyor, sizleri saygı ve sevgiyle selamlıyorum.” Dedi.

       Dumlupınar faciasını konu alan bu anlamlı Tiyatroyu organize eden Atiye Bekir Dinçerler İlkokulu Öğretmeni Gülay Baykal ve icra eden öğrencilerimizi yürekten alkışlıyoruz.